banner56

Koronavirüs tüm dünyayı kasup kavurmaya devam ediyor. Ülkemizde bu salgın ciddi boyutlara geldi.
Neyse ki ülkemizde ve dünyada enfeksiyon hızında ciddi yavaşlama var.
11 Martta ülkemizde ilan edilen ilk vaka ile birlikte sağlık sistemimizde ciddi bir dönüşüm yaşadık.
Kbb uzmanı olarak Bursa şehir hastanesinde savaşın tam ortasındaydık. Acil olmayan tüm ameliyatlar
durduruldu.Poliklinik sayıları minimalize edildi. Artık hepimiz covid doktoruyduk. Servislerin tama
yakını enfeksiyon servisi oldu.
Bu 3. Dünya savaşıydı. Ama top, tüfek gibi konvansiyonel yöntemler hiçbir işe yaramayan bir savaş.
Görünmeyen ve hayalet gibi bir düşman. Toplum ve sağlık çalışanları tedirgindi. Sahadaki sağlık
çalışanları İdlip, Afrindeki askerler gibiydik. Mesai kavramı değişti. Çalışanların da korunması için
dönüşümlü çalışmaya başladık.
Çoğu hekim ailesini korumak için evden kendini izole etti, otel, misafirhanede kalmaya başladı.
Benim aile meclisim bu şekil izolasyonu istemedi. Ben aşırı dikkat, dezenfeksiyon ve hijyen
kurallarını uyguladım. Hastanede tam ekipman yaşadım. İnanın o tulumlar içinde çalışmak felaket birşey.
Hastaneden çıkarken farklı giysiler giydim. Eve gelince kimse ile temas etmeden izole bir odada
tüm kıyafetleri çıkarıp makineye atıp duş aldım.
Servislerde hastalar tek kişilik odalardaydı. Telefon ile iletişim 1. tercihdi. Sağlık çalışanları
bu mücadeleyi devam ettirebilmeleri için kendilerini korumalıydılar. Müdahale ve örneklem için odaya
girildi.
Çok ilginç anılar birikti. Aynı serviste 3 ayrı odada yatan anne baba ve kız telefon ile iletişim
kurabiliyorlardı. Hem kendilerini hem birbirlerini soruyorlardı. Sırası ile taburcu olup gittiler.
Refakatçisi olan eşini darp eden ve hastanede kalmak istemeyen bir hastayı ikna etmek için 1 saat
dil döktüm. En son güvenlik görevlilerinin tuttuğu hastaya sakinleştirici iğne yapmak zorunda kaldık.
En zorlandığım an ise eşi ile beraber hastaneye yatan teyze ile yaşadıklarımdı. Eşi covidden vefat
etmişti, ancak teyzeye bu bilginin verilmesini istemedi aile. Teyze iyileşti ve taburcu aşamasına
geldi. Siyasetçi  bir aileydi, benim de kıramayacağım kişilerdi. Bu zor görevi bana verdiler. Teyzeyi
çocuğuna teslim etmeden evvel sakinleştirici verdirdim, bu üzücü haberi söyledim. O anı hiç unutamıyorum.
Daha önce evlat da kaybetmiş olan teyzenin üzüntüsü mıh gibi oturdu yüreğime...
Bu savaş henüz bitmedi. Lütfen önlemlere uyalım.
Sevgi ve sıhhatle kalın.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
<strong>Dikkat!</strong> Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.